Europa meet met twee maten: Kosovo wel zelfstandig ten koste van Servië, waarom Oost-OekraÏne niet?

Tot 1613 besloeg Rusland een gebied dat ongeveer zo groot was als het huidige Turkije, In de zeventiende eeuw werd Siberië tot aan Wladiwostok toegevoegd en ging het een beetje lijken op het enorme Rusland van nu.
Groei van Rusland tussen 1613 en 1917
.

In de achttiende en negentiende eeuw ging de expansie in zuidelijke richting verder. Waar de WestEuropese mogendheden gedurende die eeuwen de overzeese delen van de wereld koloniseerden van Amerika tot Afrika en delen van Zuid-Oost Azië, koloniseerden de Russen hun eigen achterland en ze waren daarin zeer succesvol. Het rijk omvatte ten slotte het leeuwendeel deel van Azië.

Napoleon en Hitler
Twee maal heeft het Westen geprobeerd een deel van het Russische koloniale succes in te perken: Napoleon in de negentiende en Hitler in de twintigste eeuw. Daarentegen overschreed Rusland slechts éénmaal de grenzen van haar grondgebied richting Europa en wel ten koste van van Polen. Dat was in 1939, toen Stalin en de Nazi’s het land onder de voet liepen en verdeelden. Geen wonder dat Polen pleit voor extra NAVO-troepen op haar grondgebied in de huidige crisis.
De oostelijke helft van Polen hoort nog steeds bij Rusland en dat werd in het westen gecompenseerd met een deel van Duitsland na de tweede Wereldoorlog. Polen heeft recht van spreken als het bang is voor de grote Oosterbuur; Rusland typeert de westerse sancties op haar beurt als een daad van “agressors”. Het NATO-grondgebied is na de val van de muur gestaag in oostelijke richting opgerukt en Rusland is militair steeds verder geïsoleerd geraakt. Het land is zijn volledige buffer
aan territoriale invloedssferen en grondgebied kwijt; van het Warschau-pact is niets overgebleven. Ik ben op grond van de recente geschiedenis, het Westers economische en militaire overwicht en het politieke isolement van Rusland, geneigd tot de Russische visie dat er meer dreiging uitgaat van het Westen naar Rusland dan omgekeerd.

Negentiende eeuws kolonialisme
Waar de Europese landen hun koloniën en invloed na de tweede Wereldoorlog langzaamaan verloren, ging Rusland op negentiende eeuwse wijze door met het uitbreiden van haar invloedssfeer: Na de Tweede Wereldoorlog: met het gehele “Oostblok” tot en met het oostelijk deel van Duitsland. Vanaf 1989 onder invloed van “Glasnost” en “Peristroika stortte dit wereldrijk naar negentiende-eeuws model snel in. Rusland maakt zijn eigen dekolonisatieproces door. Een pijnlijk proces. Nederland vocht ertegen in Indonesië, Frankrijk in Algerije. Putin kan de verdere dekolonisatie van het Russisch grondgebied niet toestaan. Dan raakt hij ook alle Kaukasische republieken kwijt. En Europa kan de verschuiving van de Europese grenzen niet accepteren; daarom zijn in de vorige eeuw al twee vernietigende oorlogen gevoerd. Zie hier het dilemma van de Krim en Oekraïne. Veroverings- en heroveringsoorlogen luiden de vernietiging van de Westeuropese beschaving in, economie is het belangrijkste wapen om conflicten te beslechten.

Handelsoorlogen
Oorlogen worden met de welvaartsgroei, en de toenemende inkomensongelijkheid; in gang gezet door Ronald Reagan en Margaret Thatcher onder de begrippen “Globalisering” en “privatisering” niet meer uitgevochten op het slagveld. maar in wereldhandelsconferenties en handelsconflicten. Een goed voorbeeld is de groente-, fruit- en zuivelboycot die Rusland tegen het Westen heeft afgekondigd.

Democratisch tekort
Toch zou het conflict ook verder kunnen escaleren en overgaan in heus wapengekletter. De ondergang van de Sovjetunie heeft laten zien dat het democratisch-kapitalistisch systeem, tenminste op dit moment het sterkste is. De landen uit het voormalige Warschau-pact hebben zich uit vrije wil bij EU en NAVO aangesloten en een land als Polen profiteert volop van het EU-lidnaatschap. De omslag gaat zo snel dat de vorming van democratische instituties daarmee geen gelijke tred houdt.

Hongarije laat het democratisch tekort goed zien met pogingen van de politieke elite om de persvrijheid te beknotten> Om dezelfde reden zal Turkijje onder leiding van Erdohan nooit lid van de EU kunnen worden. Hij probeerde recent zelfs Twitter te blokkeren.

Geen democratie
Het democratisch tekort in Rusland is evident. Een anti-homowet, zoals in geen enkel beschaafd land mogelijk zou zijn, nauwelijks onafhankelijke media en een parlement vol Ja-knikkers. Begrijpelijk, Rusland heeft in haar geschiedenis geen enkele ervaring met democratie opgedaan. Dus als Putin het verdere uiteenvallen van het Russisch rijk wil tegengaan, heeft hij daarin de vrije hand. Kijk naar Tjetjenië.

Zelfbeschikking
Hoe dichter een conflict om grondgebied of autonomie aan de NATO-grenzen komt, des te groter de politieke onrust in het Westen en dat is logisch. Er wordt lang niet zoveel stampij gemaakt als China een opstand in Tibet met harde hand onderdrukt.

Het westen heeft altijd de mond vol over het recht op zelfbeschikking van een volk. Denk aan Kosovo dat ten koste van Servisch grondgebied zelfstandig werd. En de EU heeft genoeg machtsmiddelen om erkenning door Servië af te dwingen: geen erkenning van Kosovo, geen EU-lidmaatschap en dat wil Servië wel graag. Ten opzichte van Rusland heeft de EU die machtsmiddelen niet; in tegendeel economische sencties van de EU tegen Rusland, komen als een boemerang bij de EU terug.

Twee maten
De EU meet met twee maten: waarom mag Kosovo wel onafhankelijk worden en een Russische minderheid in Oost-OekraÏne niet?
Omdat we niet een versterkt, maar een verzwakt Rusland aan onze buitengrenzen willen, maar vooral omdat we binnen Europa geen schuivende grenzen kunnen hebben. Binnen Europa, dat is een belangrijk gegeven.

Kalifaat
Dat er een Kalifaat werd opgericht op het grondgebied van landen in een machtsvacuúm: Syrie en Irak kon het Westen weinig schelen tot er geloofsgenote Christenen in de knel kwamen. Laat die Islamieten elkaar uitmoorden, dan hebben wij er minder last van. En ik geloof ook niet dat de ISIS-strijders jongens zijn om bij de VN vredesonderhandelingen mee te beginnen.

Putin-doctrine
Maar nu Putin hoogstwaarschijnlijk separatisten steunt in Oost-OekraÏne, zoals hij dat eerder opzichtig deed op de Krim, is Europa in alle staten en als NATO-leider de VS dus ook. Als Europa de Putin-doctrine zou accepteren, dat Russische minderheden overal in Europa beschermd moeten worden, ontstaat er een gevaarlijke situatie aan de NATO-grenzen met Rusland.

Als de anti-EU sentimenten, als gevolg van de Euro-crisis, blijven toenemen, dan kan zelfs de onderlinge solidariteit tussen EU-landen aangetast raken. Als we toestaan dat Rusland de Krim annexeert. Oost-OekraÏne losweekt van Kiev, waarom zou Duitsland dan niet zijn helft van Polen terugeisen ten oosten van de Oder-Neisse-grens met de prachtige Oostzeestad: Danzig (Gdansk)?

Economisch wapen
En Waarom zouden dan de Russische minderheden in Estland, Letland en Litouwen niet zelfstandig willen worden? Of de NATO staat dat toe, of er komt oorlog. Oorlog is geen optie; de EU heeft een veel sterker wapen pm de Russische minderheden in de Baltische staten binnen boord te houden: economische groei. Wie kiest er nu uit vrije wil voor aansluiting bij een arm land als Rusland, zonder politieke of persvrijhed waarvoor je ook nog een visum nodig hebt. Tenzij een land nog armer is, zoals OekraÏne. Dat is ook de manier om OekraÏnse separatisten op termijn de lust te ontnemen zich af te scheiden: stel ze een EU-lidmaatschap in het vooruitzicht. mits ze aan de criteria voldoen en help ze die te vervullen. En als het economisch minder gaat, mergel ze dan niet uit met kadaverpercentages van 3% begrotingstekort, zoals met Griekenland is gebeurd.

OekraÏne in EU
Europa en de VS kunnen nu nog bogen op een economisch-militaire overmacht, zoals die sinds de ontdekking van Amerika door Columbus is ontstaan. Na-oorlogs economisch imperialisme heeft de voormalige Oostbloklanden uit eigen vrije wil in de armen van het Westen gedreven. Hetzelfde zal met OekraÏne gebeuren.
Zolang Putin een Rusland leidt volgens negentiende-eeuws militair imperialistisch model is een NAVO-lidmaatschap voor OekraÏne onmogelijk. Waarschijnlijk is het voor behoud van vrede in Europa op den duur zelfs onvermijdelijk om Rusland niet alleen aan het EK-voetbal en het Eurovisie-songfestival te laten meedoen, maar ook aan de EU. Het Post-Putintijdperk zal dan om te beginnen tot een serieus democratisch Rusland moeten leiden, al lijkt me Rusland in het hart van Europa, gezien de Russische geschiedenis, heel erg ver weg.

Tagged with →  
Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maak de som af (anti-spam): * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.