Blauwe maandag

Een blauwe maandag was je invalkracht
Op dinsdag kwam ik, buitenechtelijk
Op woensdag was je al weer zwanger
Op donderdag had je blauwe plekken
Op vrijdag toch weer zwanger
Op zaterdag durfde je van hem weg
Vanaf zondag werd je eindelijk jezelf.

Schaduwbloeier

Als jongeman stond mijn oudste broer al graag in de schaduw van bekende Nederlanders, al was het maar de presentator van Lingo of een reclamestem.

Nu hij zich kan bedruipen als kunstenaar, is dat nog steeds zo. Als kind van een allesbepalende vader, heeft hij er niet voor gekozen om zelf iemand te worden door in het volle licht te treden,
maar schaduwbloeier te blijven naast de bekende Nederlanders en buitenlanders die zijn exposities bezoeken.

Bewonderenswaardig hoe hij zijn kunst aan de man brengt,
maar tragisch hoe hij, na in de schaduw te hebben gestaan van zijn vader, vrijwillig de schaduw opzoekt van mensen die het (in zijn ogen) verder hebben geschopt dan hij.

Met zeventiende-eeuws Rembrandt-puntsikje
en achttiende-eeuwse Mozart-paardenstaart
oogt hij als een kunstenaar,
maar is zelfs zijn uiterlijk niet oorspronkelijk.

Mijn broer wil niemand zijn.
Mijn broer wil iemand worden
en glanzen in de schaduw van een ander.
Maar in de schaduw van een ster wordt zelfs de maan onzichtbaar.

Leven

Het leven is me aangedaan
En als ik er vantussen wil
moet ik noodgedwongen voortbestaan.

Kerst

Op de dag voor kerst kwam een webproject af waaraan ik jaren gewerkt heb. Na thuiskomst van een etentje bij mijn moeder op eerste kerstdag, deelde ik mijn triomf met mijn buurvrouw, uit angst tijdens het etentje beschimpt en uitgelachen te worden door mijn broer die IT-specialist is.

Mijn moeder

De mannen die haar wilden, zijn nu 80 en willen haar nog steeds, maar kunnen haar nog steeds niet krijgen.

Ongewenst kind

Mijn zus voelt zich levenslang tekortgedaan en ongewenst kind. Daarom wil ze door buitenstaanders bevestigd worden en maakt ze de mensen in haar omgeving verwijten. Ze projecteert haar eigen verwachtingen op broers, zussen vrienden en moeder.

Moeder
Moeder is het belangrijkste doelwit van verwijten en onvervulde verwachtingen, omdat mijn zus haar in de eerste plaats verantwoordelijk houdt voor haar gevoel van onderbedeling en ongewenst zijn. De geregelde verwijten aan mijn moeder zijn tevens bedoeld om het schuldgevoel aan te wakkeren waarmee mijn moeder leeft. Zo worden weliswaar niet mijn zus’ verwachtingen vervuld, maar kan ze mijn moeder diensten afdwingen, zoals op haar zoontje passen en mee op vakantie gaan, zodat m’n zus zich niet eenzaam hoeft te voelen.

Verwijt
Omdat mensen onvoldoende aan haar verwachtingen voldoen, leeft mijn zus van verwijt naar verwijt en van zelf aangedane teleurstelling naar teleurstelling.

Onvrede
Anderen dan mijn moeder kan ze nog minder dwingen aan haar verwachtingen te voldoen, dus leeft ze in permanente onvrede met zichzelf en haar omgeving, Waarschijnlijk daardoor is mijn zus geworden tot het typisch voorbeeld van een verzuurde, ouwe vrijster. En ze is nog geen 50 !

Eigen kind
Gelukkig heeft ze nu zelf een kind. Hem kan ze naar hartelust behagen om zo de bevestiging te krijgen die ze zoekt. Hij moet hoe dan ook haar beste vriend zijn. Opvoeden en grenzen stellen passen daar niet bij; stel je voor dat hij haar niet aardig genoeg meer vindt. Het paradoxale daarvan is dat degene die nog het minst aan haar verwachtingen beantwoordt, haar eigen zoon is.

Psycholoog
Mijn zus heeft een goede psycholoog nodig, die haar duidelijk kan maken dat het er niet om gaat wat er in je jeugd gebeurd is, maar hoe je er mee omgaat, zonder de verantwoordelijkheid op anderen af te schuiven. Maar omdat ze intellectueel te beperkt en te oppervlakkig is, ontbreekt zelfinzicht in haar problematiek. Daarnaast is ze emotioneel te gesloten om het gesprek met wie dan ook aan te gaan, laat staan met een psycholoog. De slachtofferrol, tenslotte is altijd veiliger dan de confrontatie aan te gaan met je eigen onverwerkt verleden. Een reddeloos geval, waar alleen gepaste afstand helpt.

Mijn broer

Je mag best een andere mening hebben, zolang je het maar met hem eens bent.

Altijd op weg naar de tuin van de buren, omdat daar het gras veel groener is.

Mijn zus

Ze heeft een bruin kind omdat dat in blank gezelschap meer aandacht oplevert.

Mijn moeder

Levenslang willoos slachtoffer van het huwelijk dat ze is aangegaan.

Mijn vader

Om de 20 jaar failliet en steeds weer “genaaid” door de banken, slecht personeel, curatoren en gewetenloze klanten.

En ik?

Ben een laatbloeier en doe er daardoor lang over om tot bruikbare inzichten te komen.

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maak de som af (anti-spam): * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.