Snel toenemende welvaart na de Tweede Wereldoorlog maakte mensen financieel en maatschappelijk onafhankelijk. Er kwam geld beschikbaar voor formele sociale vangnetten. Uitkeringen kwamen in de plaats van liefdadigheid. Van overheidswege geregelde en deels betaalde zorg kwam in de plaats voor burenhulp en opvang in familiekring.

Door de zorginfrastructuur zoals het Persoonsgebonden Budget, kinderopvang en Speciaal onderwijs deels af te breken, wordt de deelname aan het arbeidsproces van vrouwen bemoeilijkt en de maatschappelijke deelname van mensen met een beperking belemmerd. Groepen die zich dankzij te toegenomen onafhankelijkheid, waaraan dergelijke regelingen bijdragen, konden emanciperen. De overheid moet hierbij faciliteren, niet afbreken.

Economische onafhankelijkheid na WOII

Na de tweede wereldoorlog werd economische onafhankelijkheid bevorderd. De hypotheekrente-aftrek werd ingevoerd om het eigen huizenbezit te stimuleren en er kwamen inkomensondersteunende maatregelen als huursubsidie en recenter: de zorgtoeslag. Ouderen behielden een deel van hun financiële autonomie door invoering van de AOW, mensen die om wat voor reden dan ook (tijdelijk) niet voor zichzelf konden zorgen, konden een beroep doen op bijstand vanaf 1964. Er kwamen van overheidswege gesubsidieerde zorginstellingen, verpleeg- en verzorgingshuizen. Met name vrouwen kregen steeds meer de handen vrij voor economische deelname, een baan en zelfontplooiing. Stijgende welvaart en daarmee gepaard gaande economische onafhankelijkheid kweekte mondige, individualistische en geëmancipeerde burgers. Hoe beter opgeleid, deste onafhankelijker en mondiger.

Achterstand nieuwe Nederlanders

Voor grote groepen in de samenleving is de economische onafhankelijkheid helemaal niet zo vanzelfsprekend. Dat geldt niet alleen voor mensen in een uitkering, hoog- of laag opgeleid, maar eigenlijk voor iedereen die op mbo-niveau of lager is opgeleid, Als zij een eigen huis hebben, profiteren zij het minst van de hypotheekrente-aftrek en ze zijn vaak aangewezen op inkomensondersteunende maatregelen als huursubsidie en zorgtoeslag. Dit geldt in extra hoge mate voor nieuwe Nederlanders uit Marokko en Turkije. Vaak begonnen als gastarbeider en oververtegenwoordigd in achterstandswijken. Juist de nieuwe Nederlanders staan vaak nog aan het begin van hun maatschappelijk emancipatieproces en Wilders cs willen zo graag dat ze zich aanpassen aan de overheersende cultuur.

Bezuinigingen blokkade voor emancipatie allochtonen

Economische zelfstandigheid en de mogelijkheid om je eigen individuele beslissingen te kunnen nemen, heeft geleid tot afnemende gemeenschapszin en afnemende onderlinge zorgbereidheid buiten het gezinsverband. Een belangrijk deel van de “overheersende cultuur” is individualistisch en gericht op ontplooiing buitenshuis in de vorm van werk, ook voor vrouwen. Willen we dit degenen die nu nog in een achterstandspositie zitten, ontzeggen door te bezuinigen op kinderopvang, zorg en ondersteuning van kinderen met een leerachterstand of handicap? Individualisering draai je niet terug door te bezuinigen. Actief burgerschap bevorder je niet met bezuinigen. Het enige dat je bereikt is dat je maatschappelijke infrastructuur vernielt die later tegen hoge kosten weer moet worden hersteld “het wiel uitvinden” en dat je mensen die al op achterstand staan nog verder op achterstand zet. Een goed voorbeeld is de inburgering: hartstikke nodig, maar de mensen die erop aangewezen zijn, hebben het minste, maar moeten het wel zelf gaan betalen. Juist dergelijke regelingen, die drastisch versoberd worden, hebben ervoor gezorgd dat steeds meer mensen zich individueel konden ontplooien en wat we met z’n allen belangrijk zeggen te vinden: deelnemen aan het arbeidsproces. Niet omdat we het belangrijk vinden dat mensen zich via werk kunnen ontplooien, maar omdat het geld in het laatje brengt, ook van de schatkist.

Maatschappijvisie in plaats van bezuinigen

Politiek, ontwikkel een visie op hoe het verlies aan emancipatoire regelingen moet worden opgevangen, zodat de mensen waarvan onze maatschappij verwacht dat ze zich emanciperen en aanpassen dat ook kunnen. Een voorbeeld: willen we dat allochtone vrouwen net als autochtone meer gaan deelnemen aan het arbeidsproces (wat ook een cultuuromslag bij de man veronderstelt natuurlijk), moet je dan de kinderopvang duurder maken, ook voor minder verdienenden? Onlogisch en contraproductief. Zet mensen en middelen anders, kleinschaliger en dichter bij de burger in en snij alleen de excessen weg.

Faciliteren in plaats van afbreken

Mensen gaan niet meer voor elkaar zorgen als regelingen worden afgeschaft of versoberd. Een maatschappij raakt hooguit ontwricht. In plaats van bot bezuinigen zouden de politici faciliterend moeten optreden om onderlinge zorg te bevorderen. Niet weer door allerlei welzijnsorganisaties met vrijwilligers- en mantelzorgcoördinatoren, inclusief landelijke koepels op te tuigen, die na de idealistische aanvangsfase, met behulp van projectgelden hun medewerkers binnenboord proberen te houden, maar door via gemeenten burenhulpprojecten te stimuleren. Stimuleren van kinderopvang door opa en oma, gelden weghalen bij gebureaucratiseerde kinderopvangconglomeraten en opvangouderschap stimuleren. Een visie ontwikkelen op kleinschalige. persoonlijk betrokken zorg, en hoe dit vorm te geven in plaats van bezuinigen om het huishoudboekje op orde te krijgen en zo het fundament onder de geïndividualiseerde samenleving weg te trekken en voldongen feiten te miskennen.

Nieuwe Nederlanders de dupe

De eersten die die van “burgerschap uit financiële nood” de dupe zullen zijn, zijn Turkse en Marokkaanse Nederlanders, met name vrouwen wier broodnodige emancipatie vaak nog in een pril stadium is. Hun toetreden tot de arbeidsmarkt en daarvoor noodzakelijke faciliteiten als kinderopvang, zal worden belemmerd. Koren op de molen van Wilders cs, die toch al vinden dat de buitenlanders zich te weinig aanpassen. Voor de nieuwe Nederlanders is het behoud van regelingen in de eerste plaats noodzakelijk om hun emancipatoire achterstand te kunnen inlopen. Burenhulp en zorg uit de naaste omgeving zal voor hen bovendien herkenbaar zijn en hen helpen om zich in Nederland eerder en beter thuis te voelen.

Tagged with →  
Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maak de som af (anti-spam): * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.